E.V.P. RACING - F&J Yamaha Racing Team

Endurance 4 Fun - 6-uren van Francorchamps - 13-14 augustus 2010

Een lange wedstrijd, dus ook wat meer leesvoer en foto's deze keer ;-)

Eindelijk was het dan zover, de 6-uren van Spa Francorchamps, de endurance waar velen hadden naar uitgekeken. Vanwege de wat uitgebreidere belangstelling kwamen er deze keer ook wat meer semi-profs en professionals aan de start. Zowat heel het BK veld was aanwezig alsook enkele gastpiloten. Namen als Werner Daemen, Steven Casaer, Arie Vos, Bob Withag, Stephane Mertens, Dider De Radiguez, Gregory Fastré, Alex Verleye, Sebastien Legrelle, Marc Fisette en dan ook nog 2 teams uit het WK-Endurance met piloten als Scott Smart, serieus wat kanonnen aan de start dus. Op vrijdag werden we al direct geconfronteerd met het niveau dat sommige teams voor ogen hadden. We waanden onszelf bijna in een EK of WK paddock. Trailers groter dan een gemiddeld appartement en pitboxuitrustingen waar Rossi zich niet zou generen. Daar staan we dan met ons camionetje en onze milieumatjes .. HAHAHA !!
De endurance trainingen en kwalificaties zouden op vrijdagavond van start gaan, we namen het zekere voor het onzekere en hadden wat extra rijtijd bijgeboekt om ons weer wat extra voor te bereiden. De koude s'morgens was net iets te grillig en de technische controles en briefings gooiden wat roet in het eten, van de 5 sessies schoten er dan nog amper 2,5 sessie over.

Om 20u30 konden we aan onze eerste kwalificatiesessie beginnen, was het niet dat we ondertussen weeral getrakteerd werden op een regenbui, even afwachten dus tot het circuit wat wou opdrogen. De kwalificatiesessie zou duren tot 21u30, uiteraard droogde het circuit niet zo vlot op als op de middag in volle zon het geval zou zijn, tegen 21u15 ging ik toch maar de baan op, ook al werd er amper onder de 2.40 gereden door de top 3. Achteraan het circuit in "Combes" en aan de pit-entree aan de 'Source' lag het nog wat vochtig, tricky stuff met slicks dus. De organisatie gaf ons dan ook nog 10 minuutjes extra rijtijd zodat we met zen alleen nog wat op een wat drogere baan een tijd konden neerzetten. Uiteraard was het dat laatste half uur geregeld treintje rijden met als gevolg slechts een tijd van 2.35 op de klok, een 8ste plek voorlopig. Op zaterdagmiddag zou er opnieuw een superpole verreden worden onder de 15ste snelste kwalificatietijden. Zaterdagvoormiddag was de 2de kwalificatietraining, enigzins twijfelend of we deze nog moesten benutten om ons te verzekeren om bij de eerste 15 te zijn. Na 30 minuten bleek al dat we met onze 2.35 niet eens bij de 20 eersten zouden gaan terechtkomen. Terug de fiets op dus en ik kon een 2.32.9 op de klok zetten met een serieus versleten achterband. Als 12de gekwalificeerd, juist voldoende voor de superpole dus, het niveau lag inderdaad wel erg hoog, hallo kroket!

Om 12u was het tijd om ons op een definitieve startplek te kwalificeren, de voorbije rondetijden van de 15 eersten werd immers weer terug op nul gezet. Met een setje dat 8 rondjes van tijdens de sprintraces op het conto had, stond ik aan de pit-exit te wachten op groen licht, geflankeerd door teams op kwalificatierubbers ... LOL, dat begint hier goed was de eerste gedachte .. groen licht .. gaan met de banaan miljaarde, rubber is rubber, HAHAH!!
Ik kon in de 2 volle rondjes een tijd neerzetten van 2.30.326, leek me wel voldoende voor een deftige startplek. Dit bleek later goed te zijn voor een 7de plek op de starting grid. Even wat meegenieten van de pitactie van de WK-teams zoals Phase One rondom ons en het Motorsportschool Van Zon team van Werner Daemen. Pitwissels van om en bij de 15seconden voor een setje nieuwe rubbers incl. een scheutje benzine (of zou het kerosine zijn? hehe), sterk bezig die gasten. De bandjes gingen er vlotjes door, er werd niet op een setje meer of minder gekeken. Werner had in de training zijn vertrouwde BMW bijna in rook zien opgaan en moest de kwalificatie dus met een machine afwerken die een beetje minder pk aan boord had dan zijn vertrouwde straaljager. :-)
Arie Vos zette een supertijd neer van 2.26.344 maar Werner moest zeker niet onderdoen en zette uiteindelijk een tijd neer van 2.24.730, chapeau Werner!! Fisette voerde de rest van de reguliere E4F teams aan met een 2.30.004. Het zat dus erg kort bij elkaar qua rondetijden vanaf de 3de positie, dat zou wel eens spannend kunnen gaan worden.

Race:

Als gebruikelijk was er ook nu weer tijdens de Endurance de voorziene Le Mans start, vooral een schouwspel voor de toeschouwers, maar als piloot toch altijd even wat extra concentreren. Werner's teammaat Steven Casaer zou de race aanvatten vanaf de polepositie en deze bleek na een jarenlange pauze van circuitrijden dit aan de lijve te ondervinden dat zulke start niet echt bevordelijk is voor de zenuwen. Hij moest na 1 ronde al binnenkomen na een kleine aanvaring met het grasveld van Les Combes. We gingen er met zijn allen als een speer vandoor richting de fameuse Radillion, toch wel een ervaring op zich. Ik kon me al snel als 4de nestelen achter Stephane Mertens en Marc Fisette, de leider Arie Vos was al uit het zicht na 3 rondjes. Na een 5-tal rondjes kon ik Mertens verschalken in de pif-paf combinatie, voor Marc te kunnen passeren had ik wat meer tijd nodig. Zijn Suzuki was me meestal te snel af tijdens de uitacceleratie van de bochten en bovenop de Radillion. Na een paar keer haasje over kon ik er uiteindelijk toch voorblijven en kon ik wat snelle rondjes afwerken. Vol op het gas kon ik al dubbelend een 2.30.070 realiseren, PB weer verbroken :-)
Het was afwachten wanneer de regen zou toeslaan, de dreigende wolken beloofden immers niet veel goeds. Na een 30-tal minuten zag ik voor de Blanchimont sectie zelfs hier en daar wat spatjes op mijn scherm, tegen +250km/u met knie aan de grond en dan spatjes op het vizier .. euhm -> YIKES !! Even achterom gekeken wie er volgde en ik zag Fisette en Mertens opnieuw naderen. Even op veilig spelen en ze terug laten passeren, dan kon ik hun "grip" gade slaan en eventueel op tijd anticiperen. Je moest maar eens op een sectie van het circuit terecht komen waar er ondertussen redelijk wat druppels gevallen zijn, dan heb je geen schijn van kans als ze geen regenvlaggen zwaaien. Ondertussen waren we toch al een 35 minuten onderweg, lang zou het niet meer duren voordat de tacho het reservelampje zou laten oplichten. We hadden immers al 1 sightseeing lap en 2 opwarmronden gedaan voor de start van de race.
Vanop een 3de plek gaf ik de transponder over aan Patrick, hopend dat we niet te veel tijd zouden moeten gaan prijs geven op de andere teams.
Het tempo van Patrick lag net niet strak genoeg tijdens zijn eerste stint en met rondtijden van boven de 2.40 kwamen de achtervolgers al snel dichterbij. Na bijna 1,45 uur race was het de beurt aan Chris om een zo lang mogelijke stint af te werken en de achterstand zo beperkt mogelijk te houden, maar na 2,5 uur moest ik terug overnemen vanop een 17de plek. Tijdens mijn 2de stint kreeg ik tot 2 maal toe te maken met een rode-vlag situatie. Tegen dat ik Patrick het weer liet overpakken had ik ons teruggebracht naar een 8ste plek algemeen. Na de volgende stint van Patrick en Chris na 5uren race lagen we 15de algemeen en 9de in onze klasse met een achterstand van 1 minuut op Deschouwer die op een 5de in de 600+ klasse reed. Ik ging me nog eens volledig geven en wou ons terugvechten naar een 5de plek maar het weer besliste hier anders over, al na 5 rondjes begon het te druppelen in Les Combes en had ik gigantisch veel geluk nodig om de moto onder controle te houden. Als op een wilde hengst tekeer gaande kon ik hem nog net onder controle houden. HOLY *$¨^ !! De volgende rondjes werden bijgevolg met een beetje meer marge gereden, niet meer te bruut insturen en te bruut acceleren. Een paar minuten later begon het wat harder te regenen, de volgende passage dus direct het sein geven aan de pitmuur dat ze zich moesten opstellen op regenbanden om over te nemen. Ondertussen moest ik 1 vol rondje over Francorchamps in de kletsende regen met slicks .. geen pretje !! Een rondje van boven de 5 minuten, ik had Tom Van De Sande voor me en concentreerde me dat ik zeer voorzichtig met de remmen moest omspringen, gewoon zijn ritme volgen en op safe spelen. Uiteindelijk dan toch aangekomen zonder brokken in de pit kon Chris overnemen voor nog 20 minuten regenrijden. We finishten als 8ste in de 600+ klasse. Zeker niet slecht in zo een sterk deelnemersveld, al hadden we misschien toch net iets hoger kunnen eïndigen mocht het het laatste half uur droog gebleven zijn.

Dank aan alle sponsors en helpers voor de steun op en naast het circuit !

Complete Data Race

Foto's: