Van Zon Sprintwedstrijd X-day weekend- 13 en 14 juni 2009
Deze sprintwedstrijden zouden worden verreden tijdens de Van Zon X-days op Zolder. Op zaterdag werden de kwalificaties en de eerste wedstrijd gereden, op zondag een korte warmup en de 2de wedstrijd. Aanvankelijk was de weersvoorspelling gunstig maar des te korter richting weekend zouden we op zondag wel eens met natte voeten kunnen gaan staan. Op zondag was het inderdaad wederom regen en voor ons was de beslissing om niet deel te nemen aan de 2de wedstrijd op zondag vanzelfsprekend.
Tijdens de zaterdagvoormiddagtraining was het opnieuw wennen aan het stop'n'go circuit van Zolder na de vloeiende lijnen van Magny Cours. Het was weer vechten geblazen om de power op de grond te krijgen op korte haakse circuit. Tijdens de eerste kwalificatietraining werden we trouwens ook nog een onaangenaam verrast met mooie verse witte lijnen. Nee, niet de gebruikelijke anti-slip verf, circuit Zolder opteerde voor de gewone vettige goedkope prul waar je lekker op uitschuifd met de 2-wielers. Tot 2 maal toe me laten verrassen op mijn normale lijn, het voorwiel schoof onderuit en ik kon hem nog net houden. Ronduit schandalig, er wordt zoveel geld neergeteld om dan dergelijke taferelen te moeten doorstaan. De organisatie had zich al beklaagd bij de verantwoordelijken maar het euvel kon natuurlijk niet dezelfde dag opgelost worden. Behelpen dus, niet laten lopen tot op de curbs bij het uitkomen van de bocht, niet insturen tot tegen de lijn, al was er wel één pluspunt, de chicanes niet vers geverfd *zucht*.
Tijdens de 2de kwalificaties had ik me voorzien van verse slicks, de eerste keer dat ik hier rijdt op slicks nota bene. Lekker veel grip, maar het is nog een tijdje wennen aan het gedrag van de slicks. De temperatuur van het asfalt was trouwens al van die mate dat de bandjes wel redelijk gingen schuiven. Met 2 wielen tegelijk al schuivend/driftend door de kanaalsectie, het kippevel stond me op de armen. De ronde nadien met een smile op het gezicht bij het aanschouwen van de vette zwarte rubbersporen. Dit weekend kregen we trouwens gezelschap van belgisch #1 piloot Werner Daemen, hij had zijn nieuwe BMW meegebracht. Vanzelfsprekend dat hij een niveau te hoog gegrepen is, hij draait een 2-tal seconden sneller. Ik kon me wel opnieuw als beste kwalificeren achter Werner. Een tijd van 1:37.478 met als achtervolgers Jo Huyskens, Eddy Geudens en Koen Reymenants. Patrick kon zich slechts kwalificeren op een 12de plek met een tijd van 1:40.758. Ook voor hem was het weer wennen aan het knok- en breek-werk van Zolder. Honda-collega Peter Ploemen had zich als 9de gekwalificeerd met een 1:40.288.
In de late namiddag mochtten we van start voor onze eerste race. De startprocedure met lichten werd opnieuw toegepast, rode lichten aan - rode lichten uit - GO.
Ik was vrij vlot weg en zag dat Werner net langs me hing en liet hem als eerste de linkse induiken, het heeft geen zin hem er tussen te steken want hij is toch veel te snel. Het gas ging er direct hard op, ik trachtte Werner in het zicht te houden maar 3 ronden was hij uit het zicht, hij wist nadien met een 12-tal seconden voorsprong de wedstrijd te winnen. Rondetijden van mid tot hoge 37's waren niet voldoende om Jo Huyskens af te houden. Hij kwam er in de 5de ronde in de kanaalsectie ietwat wijdlopend voorbij, ik koos om me ahter hem te positioneren om eventjes te volgen. Eddy zat ondertussen op een kleine 2 seconden afstand. Richting chicane voor de sacramentsheuvel ging hij voor mij opmerkelijk laat in de remmen en ik nam wat extra gas terug mocht hij ergens wat meer ruimte nodig hebben tijdens het uitkomen van de chicane. De chicane is immers voorzien van grote gele blokken bovenop de curbs zodat je ongetwijfeld in de problemen komt als je een fractie verkeerd uitkomt. In het midden van de chicane om de rechtse 2de knik te halen verliest hij de voorkant en de motor vliegt vol over de curbs terug de baan op. Mijn beslissing om wat extra ruimte te laten liet me toe af te wachten waar de motor heen zou schuiven en ik kon er makkelijk rond. Door dit extra remmaneuver zat Eddy natuurlijk weer direct terug in het wiel. Met nog 3 ronden te gaan mocht ik dus weer vol aan de bak om Eddy los te rijden. Gaandeweg kon ik per ronde een halve second afstand nemen waardoor ik in de laatste ronde de achterblijvers op een rustige manier kon passeren. Opnieuw een overwinning in de sprint (Werner reed buiten competitie).
Patrick had zich opgewerkt naar een 8ste plaats, 2 plaatsen achter Peter Ploemen die zijn best-tijd verbeterde tot een 1:38.883.
