Onze eerste overwinning in de endurance is een feit ! Tesamen met F&J Honda rijder Peter Bloemen die wegens het uitvallen door blessures van zijn teammaten nu ons Yamaha team vervolledigde, temeer omdat we zelf maar met 2 rijders zijn dit seizoen.
Het was wederom een mooie zonnige dag, al was het in de vroege voormiddag wel nog even oppassen voor vochtige plekken van de regen daags voordien. Maar eens de zon ook daar doorbrak was het vanaf 10u30 tijd voor een paar snelle rondjes. Eén voor één konden we onze rondjes rijden. Voor mezelf was er nog wat sleutelwerk om de pas aangekochte snelgas naar behoren te krijgen. De veringafstelling moest het daardoor een beetje bekopen omdat de tijd ontbrak om hem deftig te testen, daar zit dus nog wel wat marge op. Hij stuurt nog niet vlot en scherp genoeg maar daar kunnen we wel mee leven, we sleuren er wel wat harder aan :-)
Het is zoals gewoonlijk redelijk druk op de baan maar kon toch een 1:38.835 rijden, ook nu weer voldoende voor de pole.
Patrick op zijn beurt kan maar niet wennen aan de powerband van de nieuwe R1, power op top heeft de nieuwe R1 immers wat moeten inleveren, al is hij des te beter bij het uitkomen van de bochten. Ook een feit is dat het wat moeilijker is om hem aan het sturen te krijgen, hij is een stuk onstabieler omdat hij vrij zwaar staat vanvoor, de achterkant had nogal rap de neiging uit te breken, mij hoor je niet klagen :-) Het wordt nog eventjes wennen. Ook Peter trainde vlot en reeds rondjes in de 1.42, ready to race.
Deze keer zou de tegenstand wel eens van Patrick Quintens kunnen komen tijdens de eerste rondjes maar door een mechanisch defect kon hij niet van start gaan als eerste piloot, hij konpas later van start en hield het bijgevolg aan wat extra testwerk.
Ik ging zoals gewoonlijk van start, de snelheid kwam er vrij vlot in en ik kon ronde na ronde mijn voorsprong uitbouwen op Eddy Geudens, een snelste ronde van 1.37.761 was het resultaat. Wat me deze keer wel opviel was dat er een paar rijders tussenzaten die wel erg vervelende en compleet onvoorspelbaar lijnen reden, het was dus zaak om er de concentratie bij te houden. Richting einde van mijn eerste stint was het afwachten hoe mijn benzine verbruik het zou uithouden. Reeds in de voorbije trainingen had ik gemerkt dat ik slechts ruim 1 ronde kon rijden wanneer het verklikkerlampje aansprong. Dit wetende hadden we geopteerd om slechts 1 maal teken te doen en diezelfde ronde nog binnen te komen. Bij het naderen van de laatste rechte lijn richting Jacky Ickx was dit inderdaad geen slecht idee, reeds hier voelde ik hem tijdens vol gas al eens stuiken omdat hij niet meer genoeg benzine binnenkreeg. Perfecte timing wel, op 200 meter voor de pitingang.
Patrick nam ook nu weer de 2de stint voor zijn rekening, ik had ondertussen een voorsprong van een 35-tal seconden kunnen opbouwen. Het was afwachten in hoeverre Patrick deze kon behouden tegenover Koen Reymenants die normaal ook vlot onder de 1.40 weet te rijden. Maar ook Patrick kon een mooi strak tempo neerzetten tussen de 1.41 en 1.44 met een best-tijd van 1:41.991. Na een klein uurtje was het dan de beurt aan Peter. De voorsprong was ondertussen wel geslinkt tot op een handvol seconden. Peter moest het dus in een rechtstreeks duel uitvechten met Jan nicassi, 3de piloot van het Motorsportschool Zolder Team. De 3de in de stand was ondertussen al op een ronde gezet. Wegens de snelle pitstop Van Eddy Geudens in de eerste stint wegens een losgekomen uitlaat waren zij verplicht om een extra pitstop te maken in vergelijking met ons. Patrick zou opnieuw de baan op gaan na Peter zodat ik de wedstrijd kon controleren en de wedstrijd kon uitrijden, indien nodig wat extra gas bijgeven. Dit bleek nodig want bij vertrek van mijn laatste stint was het Motorsportschool team genaderd tot op een kleine 20-tal seconden. Eventjes een paar rondjes op tempo komen en ze waren zelfs genaderd tot op 15 seconden. Toen kreeg ik het pitbord in de gaten waar op stond "P2 -15 seconden". Even kortsluiting "GVD hangen we 2de met 15 seconden achter, ben ik te laks vertrokken?" Terug full throttle een paar rondjes knallen met een paar lage 38's maar het pitbord gaf telkens een paar seconden meer aan. Na een 5-tal rondjes had ik door dat ze bedoelden dat de 2de in de stand op 20 seconden lag. Bij een volgende doorkomst stond er zelfs ineens 1min30. Later bleek dat Eddy in zijn jacht op mij zich had verslikt en zich onderuit had geremd in de rode-kruis. Vrij spel dus de laatste 5 rondjes, de eerste overwinning was een feit!
Eindelijk na 3 seizoenen in de Endurance competitie na een handvol 2de plaatsen is het uiteindelijk dan toch gelukt. Mede dankzij de inbreng van Peter Bloemen, deelmakend van het Honda kampioenenteam van afgelopen jaar tesamen met Erdal Karabulut en Ciro Leone. Ciro zal dit seizoen waarschijnlijk grotendeels moeten uitzitten. Ook Erdal zal waarschijnlijk nog een maand of 2 buiten strijd zijn, de breuken in de hand zijn iets te gecompliceerd. We zullen in Magny Cours dus waarschijnlijk met hetzelfde team van start gaan.
Deze 3 foto's komen van Paul Prijs, mooie samenvatting, eerste ronde vliegende start, beetje afwisselen van rijder ondertussen en de viering v/d overwinning ten koste van het rubber :-)
Onboard rondjes 1.37 in lap 5 en 6 tijdens de start van de wedstrijd:
