Club M.E.T. Endurance - 13 JULI 2008 - Magny Cours
Lange rit, lang verslag ... :-)
Deze keer stond het alom bekende circuit de Nevers - Magny Cours op het menu. 51 teams wisten de verplaatsing te maken. Ook deze keer was het bang afwachten of het weer zou meevallen. Met in gedachte het verrassend goede weer van afgelopen donderdag gingen we vol goede moed naar Frankrijk. Qua rijtijd was het afwachten of we het circuit wel zouden kunnen leren kennen op zulke korte termijn. Voor ons 3 was het de eerste keer op Magny Cours.
De geplande trainingstijd van in totaam 1uur en 40 minuten training incl. kwalificatie op zaterdag is dan op zen minst gezegd "zuinig". Ter plaatse hadden we het geluk dat de mensen Rehm Racedays ons extra rijtijd gunden tijdens de "open circuit training" sessies. Zo konden we elk toch de broodnodige rondjes rijden.
Bleek dat er serieus wat snelle mannen aanwezig waren bij deze organisatie, WK-endurance teams, WK-superstock teams, europees 125 en 250cc teams en last but not least Mister Ferrari - Michael Schumacher himself. Een tijdje geleden begonnen met de voorzetting van zijn vroegere passie, het motorrijden, uiteraard in der tijd aan banden gelegd door de contractuele verplichtingen. Een zeer gemoedelijk sfeer leidde ertoe dat hijzelf zeer open stond voor contact. Zeer leuk om samen met Schumacher rondjes te rijden, paar keer haasje over nadat hij hier en daar op een foutje maakte, slechte gewoonte dat stoppen bij het 100meter bord met een Ferrari :-) Gruwelijke power zo een fabrieks-Honda van hem.
Al snel bleek dat het circuit enkele heel vergelijkbare bochten heeft met voor ons reeds gekende circuits zoals Assen en Francorchamps. De feeling kwam vrij snel, waar het in de eerste sessie nog vechten was met de lijnen en bijgevolg rondetijden van iets onder de 2 minuten werden geklokt was het in de 3de sessie al een 1.52 die kon worden gereden. De voorlaatste kwalificatietraining kon ik een 1.51.02 neerzetten en besloot het hierbij te houden. Waar een gastpiloot van het team "klootzakken" met een standaard gsxr1000 nog een 1.51.05 op de klok zette in de laatste kwalificatie. Achteraf bleek het een piloot met World Endurance ervaring te zijn, al een geluk dat hij naar verluid met standaard veringen en remleidingen reed :-)
Op zondagmiddag mochten we ons voorbereiden op de race met een warmup van 20 minuten, met een geleende AT2K wiebel wiebel camera heb ik even een paar rondjes gereden, filmpje onderaan deze pagina.
De race was gepland voor 15u, om 14u50 stond iedereen klaar voor de warmup. De alom aanwezige grijze wolken tijdens het weekend waren deze keer niet van plan gewoon over te trekken. Het circuit kwam er nat bij te liggen terwijl iedereen klaar stond op slicks of supercorsa's. Hans stelde daarmee de start uit met 15min om de teams de kans te geven om eventueel regenbanden te monteren. 5 minuutjes later bleken de mechaniekers te beseffen dat de wolken volledig wegtrokken en de brandende zon het circuit volledig liet opdrogen. Eventjes veiligheidshalve rustig rondrijden tijdens de eerste opwarmronde was de boodschap. Opnieuw kwamen er dreigende wolkenformaties aanzetten maar deze produceerden enkel maar lichte motregen, geen invloed op de grip, al is dit niet gezond voor het vertrouwen. De start was gegeven en de gast-piloot met de gsxr1000 kwam al direct aanzetten. Tijdens de eerste 2 rondjes was het haasje over en close racing tegen sneheden van om en bij de 300km/u op het lange rechte stuk. Binnenkantje bocht voorsteken, buitenkantje bocht opnieuw tussensteken etc. Vooral in het aanremmen was hij kwetsbaar, zijn nadeel vanwege de standaard rubberen remleidingen, qua power moest hij zeker niet onderdoen. Een Suzuki van 2005 (denk ik) is nu eenmaal beestig sterk, ook al is hij standaard.
Na 3 ronden kon ik hem definitief verschalken en trachtte een gat te slaan. Nu begon het motregenen om te slaan naar een licht gedruppel. Met in gedachte dat er een zeer ervaren piloot achter me reed liet ik deze opnieuw overnemen zodat hij het tempo kon aangeven. In de hairpins was het accelereren met gevoel. Vol op het gas resulteerde enkele malen in een patinerende achterband. De zon brak er weer door en ik kon mijn plan opnieuw vorm geven, erover en proberen een gat te slaan, Mario van Motorweelde, Ciro etc. hingen maar op enkele seconden.
Na 20 minuten race begon het in de eerste sectie opnieuw te motregenen, geen erg, daar hebben de banden geen last van. Ondertussen de achterliggers al volop aan het inhalen was al snel duidelijk dat op het einde van het lange rechte stuk er daar met de geel/rode vlag gezwaaid werd, daar was het dus duidelijk niet bij motregen gebleven. Op eieren door het gedeelte links van de paddock. Ik liet Mario van Motorweelde overnemen na een halve ronde, 1 rondje later hingen we met 4 man in de laatste sectie achter een groep achterliggers. Hiervan gingen er maar liefst 3 tegelijk tegen de grond met individuele schuivers. Ik had de lucht in de gaten en wist dat het maar een paar minuten zou blijven aanzetten want de blauwe lucht erachter beloofd weer een bakkende zon, zeker niet genoeg voor regenbanden, al is het zo dat we daarmee zelfs niet rijden, geen keuze dus :-). Ik ging dus weer op zoek naar mijn eerstvolgende achtervolger, dit bleek opnieuw de gastpiloot met de gsxr te zijn, opnieuw liet ik hem het tempo bepalen. 5 minuten later bleek het circuit opnieuw in dergelijke staat dat we de grenzen konden beginnen aftasten. Een paar pogingen ondernomen en bleek dat het circuit opnieuw klaar was voor onze pk-monsters.
Met nog 30 minuten te gaan kon ik beginnen met het uitbouwen van onze voorsprong. Team "No-limit", "J&S Racing" en het team "Klootzakken" zaten respectievelijk met ongeveer een achterstand van een 10 à 30-tal seconden achterstand toen ik de leiding overgaf na 55 minuten koers. Een bewogen, zeer vermakelijke eerste sting.
Met de vertraagde start in gedachte wisten we niet of het al dan niet mogelijk zou zijn om de race uit te rijden met 2 pitstops op een voor ons niet gekend circuit betreffende het benzine-verbruik. Terwijl Patrick al 40 minuten rondreed kwam hij ineens binnen omdat hij dacht Harry gezien te hebben met een bord "PIT IN". Beetje moeilijk zou je denken, wetende dat we geen pitbord gebruiken, maar ja, een geleend bord kan natuurlijk hé, tijd voor eigen bord aan te schaffen lijkt me. Met alle geluk van de wereld dat Harry zich al aan het klaarmaken was en zijn helm net ophad, daardoor met slechts 10 seconden vertraging van start kon, frustratie alom uiteraard. Nu was het wel duidelijk dat we de race niet konden volmaken met nog 1uur en 10 minuten te gaan.
Waarschijnlijk mede door de regen tijdens mijn eerste stint met een minder belastend tempo tijdens de vochtige periodes was ik nog perfect fit, of zou de training zijn vruchten beginnen af te werpen? De frustratie boog dus al snel om naar een nieuwe taktiek waarbij we Harry ook een 40 minuten moesten laten rijden waarbij dat ik dan de laatste 30 minuten nog eens alles uit de kast kon halen. Compleet niet wetende op welke positie of achterstand we lagen. Waarschijnlijk zouden we net buiten de top 4 rijden. Even een karton bekladden met "HARRY PIT" en hopen dat hij dit ziet als hij passeert, wetende dat we normaal nooit geen bord gebruiken en dus niet automatisch naar de muur kijken. 50 teams op elkaar geduwd in 20 pitboxen resulteerde natuurlijk in een choas op een kleine oppervlakte en weinig plaats aan de pitmuur, onze kans dus om iets verder te gaan staan waar geen kat te bespeuren was. Hangend over de muur bleken we de aandacht van Harry te kunnen trekken en hij wist het bord goed te interpreteren, wel een alcoholstiftje of 3 armer nu :-)
Met nog 30 minuten te gaan was het weer aan mij om ons terug op het podium te vechten, volgens de stand bleken we 20 minuten eerder op een 5de stek te liggen met een halve minuut achterstand op de tweede positie. Tja, de achterband was nog in redelijke conditie ondanks de al eerdere 55minuten beproeving. Het duurde een rondje of 2 voor ik foutenloos strak rond kon sturen, Ciro kwam daardoor bij me aansluiten. Achteraf bleek dat hij als eerste rondreed met een ruime minuut voorsprong op de tweede. Op een rondje van 1.50 bleek dus dat we toen 50 seconden achterlagen op de 2de. De adrenaline nam over en ik wist ondanks de massale inhaalmaneuvers continue 50's te rijden met als uitschieter een 1.49.609. Met nog 3 rondjes te gaan begon ik een groepje van +/- 10 rijders te naderen waarbij het opviel dat er bij sommigen een stevig tempo inzat, onmiddellijk wist ik dat dit wel eens één van onze directe concurrenten zouden kunnen zijn, welke wist ik natuurlijk niet. Tijdens de laatste ronde was ik deze groep compleet gepasseerd, bleek later dus dat in deze groep het J&S team met positie 2 reed.
Een 2de positie weten te bemachtigen op een nieuw circuit, zeker niet wat we op voorhand ervan verwacht hadden.
Een knap weekend op een prachtig circuit met véééééééél beter weer dan vooraf voorspeld.
